De mensen die mij inmiddels kennen, weten dat ik niet bepaald de boeken in zal gaan als zijnde een gemiddeld persoon. Dat zou overigens ook mijn ergste nachtmerrie zijn. Zoals sommige mensen zich niet thuis voelen in hun lichaam, zo voel ik me vaak totaal niet thuis in de wereld waarin we nu leven. Hypocrisie, politieke correctheid, egoïsme, een totaal gebrek aan respect, geloofsidioten en nog heel veel meer zaken zijn daar debet aan.
Als je daarnaast net als ik ook nog ‘gezegend’ (of vervloekt) bent met de diagnose autisme, dan kan het niet anders of het roept iets in je op. In mijn geval is dat de rebel die ik al mijn leven lang met mij meedraag. De aanwezige mate van rebellie is overigens versterkt nadat ik een paar jaar geleden de diagnose kanker voor mijn kiezen kreeg. Zo’n boodschap maakt dat je de wereld nog meer op een andere manier gaat bekijken.
Een geluk bij een ongeluk is dat ik graag mijn gedachten op papier én op muziek zet. Ik zie het als een ‘therapeutische uitlaatklep’ maar ook als mijn grootste hobby. Voor anderen is het een kans om mij écht te leren kennen. Het is mijn manier om mijn ‘boodschap’ uit te dragen naar de wereld om mij heen. Dat probeer ik zoveel mogelijk met humor te doen. Ik zeg met opzet ‘zoveel mogelijk’, omdat ik er tegelijkertijd niet voor terugdeins om mensen een schop onder hun kont te verkopen als ze dat in mijn ogen verdienen.
U bent dus gewaarschuwd!
Cees Phielix
Meer weten over Cees? Klik dan hier: Column in het NVA-Magazine
