Groningse nuchterheid? Geef die jongens een borrel van me!
Een van de wijze lessen die mijn vader zaliger mij ooit leerde, was dat je nooit moet spugen in de bron waaruit je gedronken hebt. Nog altijd probeer ik dat principe in stand te houden. De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat dát me als ‘allochtone’ inwoner van de provincie Groningen op dit moment niet meevalt. Oorzaak: de hedendaagse Groningse ‘nuchterheid’, waarover zoveel gerept wordt. Die begint me zo langzamerhand toch ernstig te verwarren.
Het probleem is dat ik maar geen goed beeld kan krijgen van wat die nuchterheid nu inhoudt. Je kunt rustig zeggen dat het te abstract en versplinterd is om er ook maar enige definitie aan te geven. Enkele voorbeelden die dat onderstrepen:
- Streektaalfunctionaris voor het Gronings, Ingeborg Nienhuis: ‘Groningers zijn een nuchter volk dat liever niet te veel praat.’
- Schrijver Martijn Jas: ‘Wat ik vooral heb geleerd, is om met beide benen op de grond te blijven staan.’
- Spoorloos-presentator Derk Bolt: ‘Het leven nemen zoals het komt.’
Het klinkt allemaal fantastisch, maar of dat ook zo is… Wat de bovengenoemde personen in feite zeggen is dat Groningers:
- een communicatieprobleem hebben
- geen stap vooruit komen in hun leven
- de regie over hun leven niet in eigen hand nemen of durven te nemen
Noem dat maar nuchterheid. Anders gezegd: zie hier de oorsprong van de eeuwigdurende, kansloze strijd tegen de aardbevingsproblematiek, krimp, werkloosheid en stilstand.
Geef die jongens een borrel van me.