Dat de afstand tussen de maan en onze aarde kleiner is dan die tussen de (extreem)linkse politiek en de burgers, werd tijdens het spoeddebat over de ‘Jodenjacht’ nog maar weer eens duidelijk toen de buitenaardse wereldverbeteraar en klimaatclown Rob Jetten zijn zegje mocht doen.
Volgens de nog altijd in sprookjes gelovende D66-adept lag de oplossing van de integratie van het straattuig van afgelopen week in meer aandacht voor de Holocaust tijdens de geschiedenislessen én een bezoek aan een concentratiekamp. En Sinterklaas bestaat, zeg ik dan maar even.
Waar het op neerkomt, is dat de school de taak van opvoeder maar op zich moet nemen en de Jodenjagers ook nog even mee moet nemen op schoolreisje naar bijvoorbeeld Bergen-Belsen. Dan heeft de linkse politiek weer aan de hypocriete verplichtingen voldaan en komt alles weer goed.
Nu wil het feit dat ik al een poosje bezig ben met het schrijven van een ‘partijprogramma’ met de naam Terug naar af waarin ik oplossingen aandraag voor allerlei problemen binnen onze maatschappij. En laat daar nu héél toevallig ook het onderdeel ‘Jeugd, gezin en opvoeding’ in worden beschreven.
Het leuke van dit onderdeel is dat het eenieder binnen onze samenleving aangaat, hetgeen meteen duidelijk maakt dat er dus geen racisme, buitenlanderhaat of weet ik veel wat aan te pas komt. Kabouter Plop van GroenLinks-PvdA, schreeuwlelijk Dijk van de SP en de Calimero van de Tweede Kamer (en de rest van Nederland), Van Baarle, ten spijt. Ik weet hoe graag ze mensen als racist neerzetten. Dat gun ik ze dus niet.
Maar goed, ik deel met alle liefde een stukje van dat programma. Wees gerust, er volgt nog veel meer.
Hieronder vindt u in ieder geval een stukje (incl. inleiding) waarbij de opvoeding centraal staat.
TERUG NAAR AF
Je hoeft de kranten maar open te slaan of het journaal te bekijken, en je ziet dat Nederland op een zeer negatieve manier aan het veranderen is. Agressie, onderdrukking, geweld en het recht van de sterkste – lees de grootste mond – hebben het heden ten dage voor het zeggen; vaak gevoed en in stand gehouden door wereldvreemde dromers (die zich ironisch genoeg ‘woke’ noemen) en andere politiek correcte ‘deugmensen’ (die er overigens niet voor terugdeinzen om de Jodenhaat nog meer aan te wakkeren).
Steekpartijen, waarbij je er niet meer van hoeft op te kijken dat de dader 12 of 13 jaar is, zijn aan de orde van de dag. Ook het drugsgebruik en de fabricage daarvan laten hun sporen meer dan na, zoals ook het bovenmatig drankgebruik dat doet, wat dan meteen weer een vrijbrief blijkt te zijn om midden in de nacht op straat de nodige geluidsoverlast te mogen veroorzaken.
Daar blijft het helaas allemaal niet bij. Er is meer aan de hand in Nederland. Er zijn heel veel zaken die aandacht – en vooral een andere aanpak – verdienen. Dan gaat het o.a. om veiligheid, armoede, het vluchtelingenprobleem, het onderwijs, de woningmarkt, verschillende vormen van criminaliteit, ouderen, het handelen van overheidsinstanties én de wijze waarop ouders menen hun kind op te kunnen en mogen voeden.
Al het bovenstaande heeft geleid tot een groot aantal speerpunten die de weg moeten banen naar een nieuw begin door terug naar af te gaan. Hieronder staan in willekeurige volgorde de speerpunten.
JEUGD, GEZIN EN OPVOEDING
‘Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst’, sprak ooit een eng mannetje uit Duitsland. Iedereen mag voor zichzelf weten wat hij met die quote doet. Duidelijk is in ieder geval dat de uitspraak totaal niet meer van deze tijd is. Gezien alles wat we tegenwoordig meemaken als het om het jeugdig segment gaat, kunnen we van ‘…heeft de toekomst’ beter veranderen in ‘…kan maar beter bidden’. Je hoeft de krant maar open te slaan, of gewoon midden in het leven te staan en je ogen open te doen, en je ziet de agressie, het geweld, het gebrek aan respect en overlast.
Uiteraard kan een (groot) deel van de schuld gelegd worden bij de van-het-padje-jongeren. Tegelijkertijd ook weer niet helemaal, want ze hebben namelijk nooit geleerd om zich ‘normaal’ te gedragen. Metaforisch zou je kunnen zeggen dat ze nooit geleerd hebben dat je geen diesel in een benzineauto kunt doen zonder problemen te krijgen.
Niet voor niets mag je dan ook de ouders en opvoeders aanwijzen als (mede-)schuldigen. Zij hebben wel degelijk een groot aandeel in het niet nemen van verantwoordelijkheid. En zoals men vaak zegt dat de vervuiler betaalt, dienen ook hier de ouders en of opvoeders aan het vereffenen van de rekening bij te dragen. Dat leidt tot het volgende:
- Ouders en/of opvoeders van kinderen tot en met achttien jaar draaien verplicht op voor alle kosten die gemaakt worden door politie, brandweer of ambulancemedewerkers en/of andere diensten; kosten die gemaakt zijn als gevolg van het handelen van hun kind(eren).
Denk daarbij aan voorrijkosten, arbeidsuren, gebruik van materialen, verblijfskosten (gevangenis, politiecel, etc.) en schadeherstelkosten.
- Indien de ouders en of opvoeders niet aan deze financiële verplichting kunnen voldoen, worden zij onder bewind gesteld, net zolang tot de kosten zijn voldaan.
Bij herhaling volgt curatele. De kans dat de ouders en of opvoeders door deze financiële prikkel wél hun opvoedkundige verantwoordelijkheid nemen, lijkt derhalve zeer groot. Oftewel, je kinderen opvoeden kun je wel degelijk leren. Zeker als je aan de portemonnee komt.
Pas wanneer onomstotelijk vaststaat dat de opvoeders geen blaam treft – dit zullen zij zelf moeten bewijzen – vervalt de regeling. Duidelijk moet in ieder geval zijn dat de opvoeding primair thuishoort bij de ouders, niet bij scholen of politie.
- Voor jongeren vanaf negentien tot en met 29 jaar geldt dat zij zelf voor alle gemaakte kosten opdraaien. Ook hier geldt dat zij hetzij onder bewind dan wel curatele gesteld kunnen worden als zijn niet aan de betaalverplichtingen voldoen.
Kortom, wie kaatst moet de financiële bal verwachten. Onruststokers en wetsovertreders van dertig jaar en ouder worden overigens op eenzelfde behandeling getrakteerd!
- Buiten de financiële afwikkeling om, dienen er strenge(re) straffen te worden opgelegd aan jeugdige criminelen en overige raddraaiers dan wel straattuig.
De maximale strafmaat dient derhalve aanzienlijk verhoogd te worden, waarbij lullige taakstrafjes niet meer aan de orde zijn.
Wedden dat er op korte termijn een positieve wending plaatsvindt?